UNIZO: "Re-integratie langdurig arbeidsongeschikten is gedeelde verantwoordelijkheid"

"Sommige partijen moeten dringend hun focus verleggen in het debat over de re-integratie van langdurig zieken." Dat zegt UNIZO-topman Karel Van Eetvelt naar aanleiding van discussies daarover in de federale regering. "Ik hoor nog altijd te vaak en te obsessief praten over sancties voor werkgevers als een re-integratie niet zou slagen, terwijl net zo goed de betrokken werknemers zelf en de controleartsen delen in de verantwoordelijkheid. Werkgevers betalen sowieso nu al als eersten de rekening wanneer een werknemer langdurig ziek wordt. Zo moeten ze gedurende de eerste ziektemaand gewaarborgd loon blijven betalen en tegelijk een oplossing zoeken voor het werk dat blijft liggen."

Uit UNIZO-onderzoek blijkt dat bijna 7 op 10 KMO-werkgevers al geconfronteerd werden met één of meer langdurig arbeidsongeschikten. "Zeker voor kleinere bedrijven met een beperkt aantal medewerkers is dat een zware dobber", weet Karel Van Eetvelt. In de helft van de gevallen  (52 %) herverdelen ze het werk onder de resterende collega's, die daardoor een tandje moeten bijsteken. In 4 op 10 gevallen probeert de werkgever (tijdelijk) vervanging te zoeken, al of niet met succes. De grote onzekerheid over hoe lang de arbeidsongeschikte medewerker gaat wegblijven, maakt die zoektocht des te moeilijker.

Bevraging door UNIZO toont trouwens aan dat veruit de meest werkgevers wel degelijk inspanningen leveren om contact te houden met hun langdurig zieke medewerkers, precies om het mogelijke moment van re-integratie zo goed mogelijk te kunnen inschatten en daarop voorbereid te zijn. Bij 63 % loopt dat contact ook echt goed. Maar één op vijf werkgevers blijkt tegen een muur te lopen bij pogingen om contact te nemen met de afwezige medewerker. Ofwel omdat de werknemer totaal niets wil zeggen over zijn situatie, ofwel omdat hij gewoon de telefoon niet opneemt.

Een andere, minder belastende taakinvulling waar mogelijk, een aangepast arbeidsregime, flexibele werkuren en/of thuiswerk... Werkgevers doen vaak diverse concrete voorstellen aan hun medewerkers om de re-integratie mogelijk te maken, blijkt nog uit het UNIZO-onderzoek. Maar de betrokken werknemers moeten die kansen dan ook willen grijpen. "Bovendien zijn de mogelijkheden op dit vlak ook niet eindeloos", benadrukt UNIZO-topman Karel Van Eetvelt, "In een klein bouwbedrijf met vijf man op de werf kan je geen twee zieken een administratieve functie geven. Die beperking heeft niets met onwil van de werkgever te maken, laat staan dat die daarvoor gesanctioneerd mag worden."

Een bloemlezing uit de ervaringen van werkgevers die bij de UNIZO Ondernemerslijn toekomen, leert overigens dat het schoentje meer dan eens aan werknemerszijde knelt:

  • "Eén van onze medewerkers is al meer dan een jaar afwezig en lijkt compeet van de aardbol verdwenen. Om de zoveel tijd valt er een nieuw ziektebriefje in de bus, maar we kunnen haar op geen enkele manier bereiken."
  • Een winkelbediende wou bij ons weg en eiste dat wij haar zouden ontslaan, mét opzegvergoeding. Toen we daar niet op ingingen, is ze ons beginnen te pesten met langdurige ziekte. Na een maand ziekte even terug komen werken en dan weer ziek vallen, zodat we haar opnieuw een maand gewaarborgd loon moeten betalen..."
  • "Een zieke monteur kost ons per maand minstens 5.000 euro (aan loonkost, plus inkomstenderving)! Eén van die werknemers is nu al bijna acht weken out door een ribfractuur. Opgelopen tijdens een vriendschappelijke voetbalwedstrijd tijdens het weekend. Waarom moeten wij daar voor opdraaien?"

"We hebben geen probleem met sancties voor werkgevers die manifest en moedwillig weigeren mee te werken aan de re-integratie van langdurig zieken", besluit Karel Van Eetvelt, "Maar diezelfde sancties moeten dan even consequent worden toegepast op werknemers en artsen die hun verantwoordelijkheid ontlopen."

Meer weten? Contacteer UNIZO-woordvoerder Filip Horemans
T 02/212.25.77 - M 0478/22.37.51 - E-mail: filip.horemans@unizo.be