Ondernemersportret: Philine Janssens is intimiteitscoördinator
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/images/Philine_0.jpg?h=56d0ca2e&itok=0DS7H7dC)
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/images/Philine_0.jpg?h=56d0ca2e&itok=0DS7H7dC)
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/images/Philine_0.jpg?h=56d0ca2e&itok=0DS7H7dC)
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/images/Philine_0.jpg?h=56d0ca2e&itok=0DS7H7dC)
Met haar ervaring als choreografe, bewegingscoach en dansfilmmaker was het voor Philine Janssens een logische stap om te starten als intimiteitscoach op film- en tv sets. Spannende job, zou je denken, maar er is ook een kanttekening aan verbonden. “De mentale last is ontzettend groot, omdat ik veel geheimen weet van de acteurs. De ene werd al eens aangerand en de andere deed al eens een abortus.”
Ik bezoek zelf al eens een psycholoog om advies te krijgen over hoe ik mijn job het best kan uitoefenen.
Foto: Johan Reyskens
“Ik merk dat ik tegenwoordig al vroeg in het proces van een nieuwe film of serie word betrokken”, begint Philine. “Eigenlijk is dat logisch, want zo botsen we niet op iets dat vermeden had kunnen worden. Ik zit mee aan tafel met de scenarioschrijvers, zodat ik kan dubbelchecken of de intieme scenes wel geloofwaardig in elkaar steken. Een scenario op papier is natuurlijk totaal anders. Hoe ziet een aanranding eruit? Of een tedere eerste keer?”
Een geslaagde intieme scene vraagt naar de juiste acteurs voor de rol, iets waar Philine in het proces ook al haar zegje over mag doen. “Je wil natuurlijk de acteurs eruit pikken die openstaan voor de geplande scenes van de desbetreffende film of serie. Wanneer deze gekozen zijn, bel ik hen op zodat ze zo goed mogelijk op de hoogte zijn van de intieme scenes. Dit kunnen trouwens ook folter- of borstvoedingsscenes zijn, het hoeft echt niet altijd over een stomende seksscene te gaan.”
“Ik begin altijd met te polsen bij de acteurs wat hun grenzen zijn, en waarmee we nog rekening moeten houden. Elk detail wordt benoemd en besproken, zoals het al dan niet trimmen van schaamhaar of het wegwerken van littekens en tattoos. Deze info brief ik door naar de regisseur en de make-up- en kostuumafdelingen.”
Staat elke regisseur open voor jouw coaching? Met andere woorden: hebben ze geen angst dat ze bepaalde scenes niet meer kunnen brengen met jouw tussenkomst?
“Door mij erbij te betrekken, kan je net verder gaan. Doordat ik er al bij ben vanaf de preproductie, wordt dit voor een stuk vermeden. Je hebt natuurlijk acteurs die veel bloot willen laten zien en overal aangeraakt mogen worden. Anderen willen veel minder laten zien, wat ook boeiend is. Wij werken trouwens altijd met een closed set, wat wil zeggen dat er tijdens intieme scenes maar een beperkte crew aanwezig mag zijn. Wat ik merk is dat het verhaal van de regisseur altijd wordt verteld, al is het op een iets andere manier dan voorzien.”
Worden jouw telefoontjes warm onthaald door de cast?
“Eigenlijk wel, ook door grote namen die het al 30 jaar zonder intimiteitscoördinator doen. Er komen tijdens dit contact met de cast wel privézaken bovendrijven, wat een kanttekening is aan de job. De mentale last is zwaar. Ik bezoek daarom zelf al eens een psycholoog om advies te krijgen over hoe ik mijn job het best kan uitoefenen en de acteurs het beste kan bijstaan. De ene werd al eens aangerand en de andere had al eens een abortus. Dit zijn trouwens dingen die de crew niet weet, ik heb dus ook wel een soort van beroepsgeheim.”
Je was de eerste die in België startte met intimiteitscoaching. Wanneer heb je er voor het eerst over gehoord?
“De job is, zoals veel dingen, overgewaaid van de States. Het begon met een actrice die een prostituee moest spelen voor een serie voor HBO, maar hiervoor een coach wilde. Zij had als jonge actrice al een en ander meegemaakt. Dit was ook rond de periode van #metoo, dus een logische stap om de branche te introduceren. Intussen is het zelfs verplicht om iemand aan te nemen voor intimiteitscoördinatie in de VS. Zij kunnen het zich niet meer permitteren om het zonder te doen.”
“Ik hoorde voor het eerst over intimiteitscoördinatie in 2018 tijdens een workshop Podiumkunsten. Ik vond dit zo boeiend, en besefte dat ik er al mee bezig was. Ik ben altijd danseres en choreografe geweest, en was daardoor met naaktheid, sensualiteit en storytelling bezig. Toen ben ik mezelf beginnen scholen door middel van workshops en cursussen in intimiteitscoördinatie, communicatie, psychologie en seksuologie.”
Hoe zit het dan met de toekomst van een intimiteitscoach? Moeten we dit als bachelor of master introduceren op onze scholen in België?
“Ik denk dat er anders moet gekeken worden naar de business. Voor het filmfestival van Gent heb ik voor de eerste keer een toolbox uitgeschreven voor de producent, de regisseurs en de acteurs. Daar stond in waar ze aan moeten denken in de pre- en postproductiefase. Het klinkt misschien nog wat onrealistisch, maar ik hoop dat wij ooit zover komen dat een intimiteitscoach niet meer nodig is op set. Zo ben ik als gastdocent in filmscholen aan het werk om leerlingen de tools te geven om beter om te gaan met intieme scènes. Zij zijn namelijk de toekomst van onze sector."
Intimiteitscoach: hoe word je dat?
“Na mijn studies als danseres en mijn master in choreografie heb ik er in Londen nog een postgraduaat Dance filmmaking bij gedaan. Dus ik heb altijd wel een connectie met de filmwereld gehad. Ik heb bijvoorbeeld stunts gechoreografeerd en bewegingscoaching gegeven aan acteurs, onder meer aan de minderjarige hoofdrolspeler in de film ‘Welp’ van Jonas Govaerts. Bovendien had ik toen ook een leeftijd bereikt waarop je als danser stilstaat bij de vraag: wat na mijn danscarrière? Sommigen worden yogaleraar, anderen kinesist. Toevallig stuitte ik rond die tijd op een workshop over intimiteit in film. En ik dacht meteen: ‘Dit is het. Ik doe dit al.’ “De coronaperiode was op dat vlak een zegen voor mij. Alle workshops waarvoor je normaal gezien naar L.A. moest, gingen nu gewoon online door. Ik heb toen ook uitgebreid kunnen spreken met de mensen achter succesreeksen als ‘Bridgerton’ en ‘Sex Education’. Die zaten toen ook zonder werk. Nu kan je die niet meer bereiken.” “De bal is uiteindelijk aan het rollen gegaan dankzij mijn netwerk. Zo kwam ik de producent van ‘Welp’ opnieuw tegen op Theater Aan Zee. Die vroeg mij waar ik mee bezig was en ik antwoordde hem: intimiteitscoördinatie. En een vijftal maanden later belde hij me op met de vraag of ik mee wou helpen aan ‘Cool Abdoul’. Dat hele proces is eigenlijk heel organisch gegroeid.”