Elektronische betaalsystemen
blijven een te dure zaak
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/shutterstock_1937134666.jpg?h=707772c7&itok=y4Ku7_gC)
Er werden in de eerste helft van dit jaar 8% meer elektronische betalingen opgetekend in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar, dat liet Worldline gisteren weten. Logisch, volgens UNIZO maar zij hekelen de nog steeds te hoge kostprijs voor handelaars van de meeste betaalsystemen. Deze zouden een niet te onderschatten impact hebben op de rendabiliteit van ondernemingen. UNIZO verwacht daarrond een engagement in het toekomstig regeerakkoord om de kostprijs naar beneden te halen.
In de eerste helft van 2024 werden 8% meer elektronische betalingen opgetekend in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar volgens cijfers van Worldline.
“Een logische verdere maatschappelijke evolutie”, aldus Lieven Cloots van UNIZO. Hij wijst daarnaast ook op de sinds 2022 bestaande wettelijke verplichting voor handelaars om minstens 1 elektronisch betaalmiddel (naar keuze) te aanvaarden. En hoewel de ondrenemersorganisatie erkent dat het elektronisch ontvangen van geld verschillende voordelen heeft voor een handelaar (zoals gebruiksgemak, snelheid van betaling, minder fouten, minder risico op diefstal; hygiëne), blijft de kostprijs van de meeste betaalsystemen te hoog en moet die dus dringend naar beneden.
“Een gemiddelde kledingwinkel die 600 – 700 euro, of een normale buurtsuperwinkel tot 1500 euro per maand per maand betaalt om elektronisch betalingen te kunnen ontvangen, dat is simpelweg te veel, aldus Lieven Cloots van UNIZO.” “Dergelijke facturen hebben een niet te onderschatten impact hebben op de rendabiliteit van een handelszaak. We vragen dan ook dat de overheid die prijzen verder reguleert. De overheid heeft dat in 2016 en in 2023 al gedaan voor een stukje van de transactiekost. Dat ging toen specifiek om de plafonnering van de interchange fee, het stuk van de transactiekost Dat banken krijgen. Aan de overige onderdelen van de transactiekost werd niet geraakt. Een verregaandere inperking is nodig. We verwachten daar een engagement daarrond in het regeerakkoord waarover nu wordt onderhandeld.”
Naast de kostprijs van verschillende systemen zoals de bankkaarten en kredietkaarten, is ook het aanbod te uitgebreid. Er zijn zoveel systemen en tariefformules dat de ondernemer het bos door de bomen vaak niet meer zit en dus te lang in een systeem blijft dat voor hem minder gunstig is, aldus UNIZO. Om hieraan tegemoet te komen hebben we aan de overheid gevraagd een simulator te maken, die ondernemers wegwijs moet maken. De FOD Economie werkt daar momenteel aan en zou volgend jaar operationeel moeten zijn.
Tot slot is UNIZO ook bezorgd om de ontwikkeling van de ‘digitale euro’, een ontwikkeling op Europees niveau. “Ondernemers zouden die digitale euro verplicht moeten aanvaarden. Maar het is nu al duidelijk dat de kostprijs hoger zal liggen dan de klassieke kaartbetaling in België. Dat is onaanvaardbaar. De ondernemer moet de keuze behouden in de betaalsystemen die men aanbiedt”.