Danny's gedacht: Geen uitkering voor spijbelaars
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/dannysgedacht%5B1%5D_0.jpg?h=37450115&itok=-IhQgZk4)
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/dannysgedacht%5B1%5D_0.jpg?h=37450115&itok=-IhQgZk4)
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/dannysgedacht%5B1%5D_0.jpg?h=37450115&itok=-IhQgZk4)
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/dannysgedacht%5B1%5D_0.jpg?h=37450115&itok=-IhQgZk4)
We waren er best wel van geschrokken, toen we de cijfers zagen van het aantal werkzoekenden bij de VDAB die op de vingers worden getikt omdat ze te weinig inspanningen doen om werk te vinden. Het aantal werkzoekenden is in “my lifetime” nog nooit zo laag geweest als nu. In Vlaanderen zijn er nog zo’n 121000 werkzoekenden met een werkloosheidsuitkering. Wat blijkt nu? Er zijn 36000 dossiers bij de VDAB van mensen (met een uitkering) die onvoldoende moeite doen om werk te vinden. In 29000 gevallen is dat omdat – hou u vast aan uw stoel – de werkzoekende niet opdaagt op de afspraak met zijn of haar arbeidsbemiddelaar.
Ik schets het nog even duidelijk. We zitten in een situatie van krapte op de arbeidsmarkt waarbij er onvoldoende handen zijn om alle werk te verrichten. Toch zitten er nog mensen op de werkloosheid, en alle begrip voor die mensen die oprecht moeite doen om een baan te vinden maar er om een of andere reden niet in slagen. Maar diegenen die zelfs niet de moeite doen om op te dagen bij hun bemiddelaar, dat is toch bijzonder verregaand? Ik ging gisterenavond op restaurantbezoek, maar ik was te laat. Wat doet een beleefde mens? Ik geef een belletje aan het restaurant dat ik wat later zou zijn. Werknemers of scholieren die te laat komen, geven er een verklaring voor: van de file over het openbaar vervoer tot overslapen. Wie ziek is, meldt dat zo snel mogelijk. Maar gewoon – zonder enige reden – niet komen opdagen op een afspraak om samen naar werk te zoeken, dat gaat er bij ons niet in.
Onze voorstellen zijn dan ook heel eenvoudig: iedereen die – zonder gewettigde afwezigheid – niet opdaagt voor een afspraak op de VDAB, moet dat onmiddellijk voelen. Niet na 3 à 4 maanden, zoals het nu is. Wie zonder reden niet komt opdagen, verliest onmiddellijk zijn of haar uitkering, tot men zich opnieuw meldt en wél meewerkt. Het doel is daarbij niet om mensen te pesten of om meer te sanctioneren, het doel is om gedrag bij te sturen. We hebben immers alle handen broodnodig. Afwezigen hebben altijd ongelijk. En daar hoef je niet voor betaald te worden.
Danny