UNIZO over jaarrapport NBB: pensioenkosten aanpakken om uitgavenstijging onder controle te krijgen
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/groeilijn.jpg?h=56d0ca2e&itok=3-jO14NN)
De Nationale Bank van België (NBB) trekt vandaag in haar jaarverslag aan de alarmbel over de precaire begrotingssituatie. UNIZO heeft voorstellen klaar om in te grijpen in de pensioenkosten. Ook bevestigt de NBB dat de loonkosten door de hoge inflatie fors toegenomen zijn via de automatische indexering. “De druk op kmo’s om in moeilijke omstandigheden de koopkracht te blijven stutten is enorm”, zegt UNIZO-topman Danny Van Assche. “De factuur komt terecht bij de ondernemers, die hun marges zien verlagen.”
De Nationale Bank luidt de alarmklok over de overheidsfinanciën. Om het tekort niet groter te laten worden moet de volgende regering elk jaar 2,5 miljard euro besparen. Het tekort van de gezamenlijke overheid zou in 2023 aanzienlijk zijn verslechterd en boven 4% bbp zijn uitgekomen. Het zijn volgens de NBB vooral de sociale uitgaven en de personeelskosten die de overheidsuitgaven steeds hoger opdrijven. Vergeleken met de andere eurolanden zijn de begrotingsvooruitzichten voor België absoluut niet goed.
UNIZO vraagt ingrepen in de pensioenen en de ziekteverzekering om de uitgavenstijging onder controle te brengen.
“Van elke 100 euro die we aan welvaart creëren gaat 27 euro naar de sociale zekerheid. Tegen 2050 is dat zelfs 30%”, zegt Danny Van Assche.
“Een echte hervorming dringt zich op. In de pensioenen moet dringend iets gedaan worden aan het hoge aandeel inactieve periodes en de vroege uittrede uit de arbeidsmarkt. De automatische uitgavenstijgingen moeten ook onder controle gebracht worden. De welvaartsaanpassingen in de pensioenen en de ziekteverzekering in de sociale zekerheid moeten worden gekoppeld aan de werkelijke economische groei . Ook het ambtenarenstelsel dient transparanter en meer bij de tijd worden gemaakt.”
Dalende marges en verlies aan concurrentiekracht
De druk op kmo’s om in moeilijke omstandigheden de koopkracht te blijven stutten is enorm. Dat weegt zwaar op de concurrentiekracht van onze bedrijven. In twee jaar tijd zijn de loonkosten, ondanks bepaalde tijdelijke verminderingen van patronale bijdragen, met zowat 12% gestegen zo blijkt uit het rapport. De factuur van de prijsschok is op die manier in belangrijke mate bij de ondernemingen terechtgekomen. In de buurlanden was de loonkostengroei vooralsnog veel matiger, hoewel die daar nu ook is opgeveerd. Zoals verwacht is de toename van de loonkosten en de andere kosten in belangrijke mate opgevangen door een afname van de winstmarges van de ondernemingen.
Uit een rapport van de CRB (Centrale Raad voor het Bedrijfsleven) eind vorige maand blijkt dat loonkostenhandicap ten opzichte van onze buurlanden 1,8 procent bedraagt in 2024. Een zoveelste signaal dat een grondige verandering van ons systeem van loonvorming zich opdringt.
Danny Van Assche: “De gemiddelde koopkracht van de Belgische gezinnen is in 2023 fors toegenomen door de vertraagde effecten van de automatische indexering. Dit gebeurt volledig op kosten van de bedrijven. Met ons huidig systeem van loonindexering zullen de buurlanden ons niet inhalen en bouwen we een permanente loonkosthandicap op die wellicht nog verder zal stijgen, deze keer met een handelsbalans die al negatief is. We moeten durven nadenken over een nieuw systeem van loonvorming.”
Uit het rapport blijkt nog dat ondernemingen wel blijven investeren in technieken om de productiviteit op te voeren (automatisering, digitalisering), maar ook om het energieverbruik te verminderen of klimaatvriendelijker te maken. Dit is volgens UNIZO een rechtstreeks gevolg van de hoge loonkost en de recente energiecrisis.