UNIZO heeft dringende en duidelijke opdracht voor nieuwe federale regering: pak de loonkostenhandicap aan
![](/sites/default/files/styles/hero_picture_masked_small/public/beeldbank/headers/bericht/wetstraat.jpg?h=56d0ca2e&itok=Z1fnBfQx)
De nieuwe federale regering moet prioritair werk maken van het inperken van de loonkostenhandicap. Daarvoor moet ons systeem van automatische loonindexering op de schop. Die boodschap brengt UNIZO naar aanleiding van het nieuw rapport van de CRB (Centrale Raad voor het Bedrijfsleven) waaruit blijkt dat loonkostenhandicap ten opzichte van onze buurlanden 1,8 procent bedraagt in 2024.
“De loonkosten in ons land stijgen nog altijd sneller dan die in Frankrijk, Duitsland en Nederland . Dat zet een constante druk op de concurrentiekracht en de rendabiliteit van onze kmo’s. De opdracht voor de nieuwe regering is dringend en duidelijk: laat dit niet meer gebeuren. Stop met lijdzaam toekijken maar neem actie ”, zegt topman Danny Van Assche.
Volgens de CRB zullen de Belgische uurloonkosten in de periode van 1996 tot 2024 1,8 procent sneller gestegen zijn dan in de buurlanden Nederland, Frankrijk en Duitsland. In 2019 was er nog sprake van een negatieve loonkostenhandicap van -0,6 procent, maar die loopt dus terug op. In de periode 2008-2018 werd de loonkostenhandicap ten opzichte van 1996 stelselmatig afgebouwd.
“Vijf jaar geleden hadden we de loonkosthandicap weer onder controle, maar de voorbije jaren is hij terug ontspoord", duidt Danny Van Assche. "De Belgische lonen zijn tussen 1996 en 2024 1,8 procent sneller gestegen dan in de buurlanden. Dit bevestigt wat wij al lang zeggen, en er wordt niets aan gedaan. Dit is hoogst problematisch. Met ons huidig systeem van loonindexering zullen de buurlanden ons niet inhalen en bouwen we een permanente loonkosthandicap op die wellicht nog verder zal stijgen, deze keer met een handelsbalans die al negatief is. Dit cijfer heeft natuurlijk ook repercussies voor de loonnorm 2025-2026 ofwel de marge voor opslag boven op de indexering”.
UNIZO vraagt om in te grijpen in onze manier van loonvorming. Danny Van Assche: " Het systeem van automatische loonindexering zoals we het nu kennen moet op de schop. Het koopkrachtriedeltje blijft niet opgaan. Om werknemers meer te laten overhouden, is er nood aan een fiscale hervorming. Maar stop met de kost via indexeringen door te schuiven naar ondernemers, want zij trekken het niet meer. Bij een nieuwe inflatieschok zitten we zo weer in een negatieve spiraal. De rendabiliteit staat onder druk en we prijzen onszelf uit de markt.
UNIZO stelt twee alternatieven voor op het huidige model van automatische indexering. In het beste scenario wordt zowel de automatische indexering van de lonen als de loonnorm afgeschaft en wordt er vrij onderhandeld over indexeringen. Als de automatische index toch moet blijven, dan moet in een alternatief model de gezondheidsindex op zijn minst een duurzaamheidsindex worden, waarin de prijzen van fossiele brandstoffen geen rol meer spelen en rekening wordt gehouden met de reële kost van elektriciteitsfacturen (en niet enkel die van nieuwe contracten zoals vandaag het geval is).
Bij bedrijven die kunnen aantonen dat ze de indexatie niet aankunnen, is er een mogelijkheid tot een tijdelijke “opt-out” om te vermijden dat ze het bedrijf schade toebrengen door een onhaalbare loonkostenstijging.
![](/sites/default/files/styles/cb_img_full/public/beeldbank/algemeen/Loonkostenhandicap%202024.png?itok=TZxhzvFm)